Raihaana Ainoel

-- Je kan nog zoveel uit het leven halen --

Eerste foto mua en fotograaf : Shaila Arloud, Tweede foto mua : Celine Santo / Kimberly Baran fotograaf Raul Neijhorst

Moeder van 4 kinderen: 2, 6,7 en 12 jaar. Dat is zeker geen makkelijke taak. Toch zet ik me in voor verschillende goede doelen en doe ik mee aan de Indian Beauty Queen verkiezing. Mijn verleden is hier de aanleiding voor. Als kind van 14 ben ik seksueel misbruikt, mishandeld en bedreigd door een inmiddels voor moord veroordeelde man. Deze helse periode duurde 9 maanden. Ik kon het met niemand delen, want hij zou me vermoorden. Dat had hij immers ook met zijn ex gedaan. Haar lijk is niet meer gevonden.

Thuis werd er nooit openlijk gesproken over gevoelens. Ik ben opgegroeid in een groot gezin (6 broertjes, 3 zusjes) waar geweld voorkwam, waardoor er absoluut geen ruimte was voor het bespreken van persoonlijke zaken. Althans, dat gevoel had ik. Daarnaast werd bij ons thuis altijd gewezen op de reinheid van een maagd: je mocht voor je huwelijk niet ontmaagd zijn, anders was je een hoer. Ook op school had ik niemand om het mee te bespreken. Mijn enige vriendin, Kimberley, was een jaar voor de gebeurtenissen overleden door epilepsie. Ik voelde me dus aan mijn lot overgelaten. Uiteindelijk ben ik toch op de politie afgestapt. Zij hebben het mijn ouders verteld. Mijn vader was enorm geschrokken; mijn moeder daarentegen, reageerde anders. Zij was vooral bezig met de mening van anderen en vond uiteindelijk ook dat het mijn eigen schuld was. Net als vele anderen.

In plaats van steun en troost, kreeg ik vragen naar mijn hoofd geslingerd: ‘Wat had je aan?’ en ‘Hoe keek je naar hem?’ waren vragen die zonder schaamte aan mij gesteld werden. Ik werd gezien als een schande voor de familie, want ik was voor het huwelijk ontmaagd. Daarom werd ik verstoten door mijn familie. Het was een zware periode. Niet alleen moest ik het trauma van het misbruik verwerken, maar had ook te maken met roddels en mensen die met afschuw naar me keken. Ik werd uitgemaakt voor hoer en mocht dood gaan. Sommige momenten waren erg zwaar. Ik moest een moeilijk pad bewandelen en zag het nut van leven niet meer in.

Ontvoerd?

Enkele weken na mijn aangifte werd ik door de familie van de dader meegenomen naar Parijs. Blijkbaar zou hij dan niet opgepakt worden. Het is me toch gelukt terug te gaan naar Nederland, maar ik had hier geen onderdak. Thuis was ik niet welkom, vond mijn moeder. Ik kreeg in die periode een relatie met een jongen die mij alles gaf wat ik nodig had: onderdak, kleding, zakgeld. Op die jonge leeftijd was ik nonchalant en kwam er te laat achter dat ik hier te doen had met een loverboy. De politie en de Raad van de Kinderbescherming hebben mij uit deze omstandigheden gehaald en ik werd opgevangen in een gesloten setting. Na een tijdje mocht ik op mezelf gaan wonen en probeerde ik mijn leven weer op te pakken.

Voortgang van geweld

Het oppakken van mijn leven was beslist niet makkelijk. Ik had nog steeds mijn ervaringen niet gedeeld en had geen psychologische hulp gekregen. In de tijd hierop kreeg ik 3 partners en werden mijn 4 prachtige kinderen geboren. Jammer genoeg speelde geweld nog steeds een rol in alle 3 relaties. Bij de laatste was de maat vol. Ik heb de politie ingeschakeld en kwam terecht bij Stichting Arosa. Dit was mijn redding.

Redding

Bij Stichting Arosa mocht ik ineens mijn verhaal vertellen. Hier werd open zijn en delen van ervaringen juist gestimuleerd (in tegenstelling tot thuis). Gedurende deze periode heb ik al mijn helse ervaringen gedeeld en kwam ik erachter dat ik leed aan een post traumatische stress stoornis. Stichting Arosa, mijn vader, zusje en een oom en tante hebben mij gedurende deze periode erg gesteund. Hierdoor heb ik alles een plekje kunnen geven en mijn bagage om kunnen zetten naar innerlijke kracht. Ik ben gaan inzien wat belangrijk voor me is en realiseerde dat ik nog veel uit het leven kan halen. Mijn kinderen zijn het belangrijkste voor mij. Ik heb nu 1 dochter en ik wil dat ze opbloeit tot een prachtige levensgenieter die doet wat ze ambieert. Ze moet zich vooral geen zorgen maken over wat anderen van haar denken of zeggen. En dat wil ik ook aan andere vrouwen meegeven.

Als slachtoffer van seksueel misbruik, maar vooral als vrouw, wil ik lotgenoten helpen en motiveren om hun leven na een helse ervaring op te pakken. Ik wil hen stimuleren naar de toekomst te kijken, ze helpen om zich vrouw te voelen en te genieten van het vrouw zijn. Het is belangrijk om ervaringen te delen, ongeacht wat de omgeving ervan vindt. Ik ben niet zielig, ik wil ook niet als slachtoffer behandeld worden. Ik wil kunnen genieten van het leven, me blijven inzetten voor goede doelen en als krachtige moeder 4 hele mooie kinderen opvoeden.

Wil je met Raihaana in contact komen? Laat het ons dan weten door te mailen naar:
info@stichtingjiya.nl

Raihaana Ainoel

Lees ook het verhaal van...

  • Ranjeeta Doerga

    Ik ben Ranjeeta Doerga, 28 jaar oud, moeder van 2 kids (1 en 11 jaar), student Notarieel recht aan de Universiteit van Leiden en registergoed behandelaar in het notariaat. Als je terug rekent kom je er snel achter: ik was tienermoeder. Op mijn 16e werd ik zwanger van mijn oudste zoon.

  • Raihaana Ainoel

    Als kind van 14 ben ik seksueel misbruikt, mishandeld en bedreigd door een inmiddels voor moord veroordeelde man. Deze helse periode duurde 9 maanden. Ik kon het met niemand delen, want hij zou me vermoorden. Dat had hij immers ook met zijn ex gedaan. Haar lijk is niet meer gevonden.

  • Angela Nandpersad

    Ik begon mijn leven vol kleur, ik was vrolijk en creatief. Een meisje met dromen en toekomstplannen. Maar mijn dromen vervaagde en ik verloor al mijn kleur. Als ik terugdenk aan mijn jeugd, dan denk ik aan de kleur zwart.

  • Kaiden Ray Sewradj

    “Wordt het een jongen of een meisje?” Ik weet zeker dat die vraag ook werd gesteld aan mijn moeder toen ze zwanger was. Ik weet zeker dat ze toen ook vol trots heeft verteld dat haar eerste kindje een dochtertje werd. Toch is mijn moeder nu de trotse moeder van twee zonen.

  • REENA RAMBARATSINGH

    Vrij snel kwam ik er tijdens een bijbaan op een gerenommeerd advocatenkantoor achter, dat een juridische carrière mij geen voldoening zou bieden in het leven. Ik wilde MEER! Ik wilde mijn passie volgen: VISAGIE!

  • MAISHA EMILY NEUS

    Op 03-04-17 organiseerde ik de eerste demonstratie op het Onafhankelijkheidsplein in Paramaribo. Er kwamen rond de 1000 mensen. Inmiddels heb ik 13.000 volgers...

  • OLIVIA MARQUERITA DE SOUZA

    Ik groeide op in een gezin, waar een hoger beroep studie geen optie was, vanwege onvoldoende financiële middelen. Daardoor...

  • SHAREENA DWARKA

    De scheiding van mijn ouders viel zwaar. Ze waren net voorgoed naar Suriname gekomen en het werd een strijd om de kinderen...

  • ASMIE GENDARAM

    Ik zat middenin een scheiding en verloor toen ook mijn baan. De scheiding en het overlijden van Fatima was de druppel...

  • KABITA MAHADEW

    Toen mijn moeder plotseling een hartaanval kreeg en voor 80% hersendood werd verklaard moest ik ineens zelfstandig worden om...

  • DARSHANI KHODABAKS

    Ik ben in 2010 begonnen als model. Er werd altijd tegen mij gezegd dat ik de look van een model bezat en men vroeg waarom ik er....

  • SARITA PHERAI

Nog meer verhalen

Over Stichting JIYA

JIYA streeft ernaar vrouwen te ondersteunen in het verwezenlijken van dromen. Elke vrouw heeft een passie en elke vrouw wil deze kunnen ervaren, elke dag weer. Toch zijn er nog velen die dat jammer genoeg niet kunnen. Vanwege diverse omstandigheden: onderdrukking, onwetendheid, onzekerheid zijn nog maar enkele aspecten. Hoe gaan vrouwen hiermee om en op welke wijze doorbreken ze de taboes en belemmeringen?

Passion is sexy

Neem contact op